RSS

burun kanaması

Geçen sabah evde yalnız uyandım. Onur şehir dışındaydı. Uyanır uyanmaz burnum kanamaya başladı. Beni zaten kan tutar. Panikten banyoya koştum, aynada kendimi görünce daha da telaşlandığım için çabucak geri çıktım, sağa sola koştum, peçete bulup durdurmaya çalıştım. Toplam 1 dakikayı geçmemiştir. Ama verdiğim ilk tepki ağlamak oldu. Artık bunu adı sulugözlülükten çıktı. Başka bir tanımlamaya ihtiyacım var. Düşündüm sonra dur bi neden ağlıyorsun diye. Herkes ölmekten korkar, ben de korkuyordum ama ağlamamın nedeni bu değildi. Anladım ki vedalaşamadan ayrılmaktan korkuyorum. Aklıma ilk Onur geldi. Ne anne ne baba. Onlara karşı sonsuz bir sevgim var ama Onur'la vedalaşmadan, hoşçakal demeden gitmek istemedim. Üstelik giderken ben, elimi o tutsun istedim.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

4 yorum:

s dedi ki...

Nereye gidiyorsun yahu, daha yapacak çok şeyimiz var ve beraber geçirecek günlerimiz. Onur'a veda et tabii, ama bi 50 sene sonra falan. Burnun kanayınca da, ucunu sıkmayacaksın, gözlerine yakın taraftan iyice bastıracak, bir de buz koyacaksın. Kanamalar sıklaşırsa git bir göster, damarlarından biri çatlamış falan olabilir ;) Öperim gereksiz gözyaşı döken gözlerinden...

Gonca dedi ki...

Yaa Selo çok tatlısın. Hep aynı şeyi söylüyorsun diyeceksin ama gerçek bu, ne yapayım :)

s dedi ki...

kkihikihk :) böyle gerçeğe can kurban...

Vil dedi ki...

ilahi, karamsarlık doğamızda var. ben de geçen gün düşündüm, son bir blog yazısı yazayım, her sene aktif olacağı tarihi erteleyeyim. taa ki,ben onu erteleyemeyinceye kadar.. sonra bir gün, ben çoktan girmişken mezara, hatta unutulmaya başlamışken aktif oluversin.. sonra fark ettim, blogumu bilen kaç insan var ki?sonra da dedim ki, saçmalama! daha ne yaşadın ki?? aşkını bile bulmadan mı?? durma sakın, devam et hayat :) zor da olsa, hüzünlü de, zaman zaman karamsar da; güzel şey nefes almak!
malum burun bu, her an çalışıyor, ara sıra naz yapsın değil mi? geçmiş olsun canımm..