http://vuslaterkmen.com/goncama-mektup-durdurun-dunyayi-inecek-var/ Benim kalbi güzel dostum benim üzerimden tanımlamış o kocaman sevgi dolu yüreğini. Ne şanslıyım sana alet oldum.

Bu hamilelikten ötürü internet araştırmaları tavan yaptı son 5-6 aydır. Forumuydu, anne siteleriydi, alışverişti bilmemne. sosyal ortamlara da girer oldum tabi. Bu sosyallik beni öldürecek vicdan azabından. İnsanlar mı abartıyor ben mi öküzün tekiyim bilmem. Forumlarda sürekli bebekler şöyle tatlı böyle bilmemne, fotograflar paylaşılıyor, önceki bebeklerinin resimlerini gösteriyorlar vb. Üstüne bir de oram çatladı buram şişti ama hiiiiç önemli değil isterse heryerim paramparça olsun yeterki kuzum iyi olsun gibi temenniler.
Bir de dönüp kendime bakıyorum, sabah giyinirken karnımda çatlak sandığım bişeye rastlayınca hüngür şakır ağladım, ne bebek geldi aklıma ne bişey. Ay bana nooldu, vah benim halime diye(neyseki yanlış görmüşüm) Bebek düşüncesi bile elbette çok güzel ma ainsan kendinden bu kadar kolay vazgeçebiliyor mu yoksa ben henüz doğurmadığım için mi bencilce düşünüyorum. itiraf edeyim vicdan yapıyorum...