İnsan büyüdükçe öğreniyor, kısa kesmeyi ağlamaları.

Keşke ben de herkes gibi faturayı kesecek birini bulabilsem.

 Benim kaderim falan kötü değil, tüm açmazlarımı, çıkmayan dar sokaklarımı kendim yarattım. Yani ondandır ki "bir sitem yolla Allah'a" diyemeden dönüp dönüp kendi yüzüme tükürmem. 

Peki ufacık da olsa akıllandım mı? Hiç sanmıyorum.

Son zamanlarda duyduğum en anlamlı yan yana üç cümle. Unutma, hatırla!

 

Hayat durmadan dönüşüyor. Egonun algıladığı haz dış koşullara bağlı ve geçici, ruhun algıladığı mutluluk öze dayalı ve kalıcı. Evrenin yaratılış sebebi, varlığın yokluğa tercih edilme nedeni sevgidir ve “olan güzeldir".

Deniz Uğur

 

Bilim! le uğraştığım yeter. Kalan hayatıma Sanat ve Felsefeyle devam etmek istiyorum diye bir niyet mektubu yazmaya niyetim var ilgili mercilere. 2021'den dileğim olsun.

Şu hortumlu dünyada fil yalnız bir hayvandır.

Yabancı aktörlerden Yul Bryner'a bizden de Ayhan Işık'a hayran olmam beni hangi jenerasyonun çağdaşı yapıyor bilmiyorum ama içimdeki derin ve tutkulu yalnızlığı açıklıyor büsbütün.

 Uzun süredir motoru rölantide çalıştırıyordum ve bir süredir de boşa almıştım. Ama gerekirse sport moda almasını da biliriz. 

 Tutunamayanlara alternatif tutunmadan yaşayabilenler.

Giderek azalıyorduk...

Kaç kişi kaldık allahaşkına çayı şekerli içen? 

Rahat verirseniz azalarak da olsa yaşasak keşke.

Çiçeklerden gülü
Günlerden dünü severdi,
sevgisiz kalmış sevgilim.

Kalbimi diyorum.. yerinden çıkarıp çıkarıp sokasım var.

Aşırı saçma

Ne zaman içinden çıkılmayacak kadar zor bir durumda hissetsem veya yetiştirmemin imkansız olduğu işler birikmiş olsa, açıp blogumun eski postlarına dalıyorum. Şimdiye dek yaşamış olduğum şeylerin gerçek olduklarına dair bir kanıt gibiler. Ne var ki gerekli motivasyonu yaratacak derecede olumlu duygular yazmamış olduğum gerçeğiyle de yüzleşmiyor değilim. Günün sonunda yaptığım işten tümüyle soğuyorum, ömrümü gereksiz işler yapmak için harcadığımı ağır bir demir kapı gibi yüzüme vuruyor.